Brussel, 24 februari 2026 - De formele stemming die verwacht werd op dinsdag 24 februari 2026 in de Assemblee Nationale over de tekst met betrekking tot het "recht op hulp bij het sterven" heeft uiteindelijk (nog) niet plaatsgevonden. De reden hiervoor was dat de vergadering nog niet klaar was met de behandeling van enkele honderden amendementen. De parlementsvoorzitter, Yaël Braun-Pivet, gaf aan dat de stemming zou worden uitgesteld tot woensdag 25 februari.
Praktisch gezien is het parlement al enkele dagen bezig met de tweede lezing van het wetsontwerp "met betrekking tot het levenseinde" (de wet die "hulp bij sterven" regelt), en volgens de oorspronkelijke planning zou er gestemd worden op 24 februari. De agenda werd echter overschreden: de bespreking van de artikelen en amendementen werd niet op tijd afgerond, waardoor het onmogelijk werd om op dinsdag een eindstemming te houden. De vergadering zette daarom de behandeling in openbare zitting voort op 24 februari en de stemming werd uitgesteld tot 25 februari.
Hoe staat het met het wetgevingsproces?
Het Franse debat over het levenseinde draait om twee verschillende teksten: één over palliatieve zorg en ondersteuning, de andere over hulp bij sterven.
-
- Eerste lezing in de Nationale Assemblee (voorjaar 2025) De twee wetsvoorstellen zijn op 27 mei 2025 in eerste lezing aangenomen door het Franse lagerhuis.
- Goedkeuring door de Senaat (januari 2026) De Senaat diende vervolgens de teksten te onderzoeken. De Senaat keurde het wetsvoorstel over palliatieve zorg goed, maar verwierp het wetsvoorstel over euthanasie in een stemming op 28 januari 2026 (181 tegen, 122 voor).
- Terug naar de Nationale Assemblee (februari 2026): tweede lezing De "shuttle" brengt de twee teksten terug tot het Palais-Bourbon. Het lagerhuis begon half februari met het algemene debat, gevolgd door de behandeling van de artikelen: eerst de tekst "palliatieve zorg", daarna de tekst "levenseinde". Het was deze tweede tekst die ervoor zorgde dat de stemming werd uitgesteld, omdat hij niet op tijd helemaal was doorgenomen.
Tweede lezing van het wetsontwerp
De Senaat heeft de euthanasiewet in eerste lezing verworpen, waardoor een maximale divergentie ontstond tussen de twee kamers. De Assemblee, die de tekst in tweede lezing opnieuw opneemt, kan deze wijzigen, opnieuw aannemen of proberen dichter bij het standpunt van de Senaat te komen. In dit stadium, gezien de totale afwijzing door de Senaat, lopen de institutionele machtsverhoudingen echter stroef: of er moet een politiek compromis worden bereikt zodat de twee kamers de tekst in overeenstemming met elkaar kunnen aannemen, of er moet een langdurige pingpongprocedure tussen lager- en hogerhuis komen met het risico op blokkeringen.
In de praktijk, na de formele stemming over de tweede lezing (nu gepland voor morgen op woensdag 25 februari 2026), is de meest waarschijnlijke uitkomst als volgt: de tekst wordt teruggestuurd naar de Senaat, die het opnieuw zal behandelen als onderdeel van de senaatsagenda, aangekondigd voor eind maart/begin april.
De volgende stappen na de stemming op 25 februari
Als de Nationale Vergadering de tekst in tweede lezing aanneemt, zijn er drie mogelijke scenario's:
-
- Snel akkoord: De Senaat neemt vervolgens een identieke tekst aan. In dit geval kan de wet definitief worden aangenomen.
- Aanhoudende onenigheid: De Senaat handhaaft zijn verzet (of wijzigt de tekst). De pingpong wordt voortgezet (nieuwe lezing in elke kamer), met de mogelijkheid van een gemengde commissie als aan de politieke voorwaarden is voldaan.
- Strakker tijdschema: Als de impasse aanhoudt kan de procedure aanslepen, ondanks het verklaarde doel om voor de zomer tot een conclusie te komen en ondanks het feit dat de uitvoerende macht een parlementair einde wenst.
In ieder geval zal deze stemming niet het einde betekenen. Gedurende het hele wetgevingsproces zal het debat zich toespitsen op de vraag of Frankrijk ervoor kiest om een drempel te overschrijden: het vastleggen van een wet waarvan het doel niet langer is om zorg, bijstand en pijnverzachting te bieden, maar om de dood te bewerkstelligen. De komende weken zal blijken of het Parlement kiest voor de veeleisende weg van werkelijke solidariteit - palliatieve zorg die overal toegankelijk is, de strijd tegen het lijden, menselijke aanwezigheid - of dat het, in sussende taal, een antropologische en een medische breuk bekrachtigt waarvan de "wettelijke veiligheidswaarborgen" nooit de tand des tijds, grenzen of logica van steeds veeleisendere "vooruitgang" hebben doorstaan, zoals België steeds heeft aangetoond sinds de wet op euthanasie van 28 mei 2002.